जापानी प्रशिक्षक हिरामासाका ताना काले २००३ मा उनलाई उक्त उपाधी दिएका हुन । आठौ साउथ एशियन गेममा पश्चिमाञ्चलबाट छनौट, त्यसैगरी नवौ साफ ग्याममा का लागि पनि पश्चिमाञ्चलबाट छनौट भएका गुरुङले सन् १९९८मा अन्तराष्ट्रिय करातेँ तथा किक बक्सिङ प्रतियोगितामा दुई वटा गोल्ड मेडल, खुकुरी च्याम्पियनसीप २००१ मा वेष्ट प्लेयर तथा गोल्ड मेडल, फस्ट किक बक्सिङ करातेँ च्याम्पियनसीप १९९७ मा दोस्रो, १९९९ मा धीरेन्द्र स्मुति करातेँ तथा किक बक्सिङमा प्रथम, क्राउन प्रिन्स कप ०५७ काठमान्डौमा गोल्ड मेडल गरी अनगिन्ति प्रतियोगीताहरुमा सहभागी भएर सफलता हात पारीसकेका छन् । करातेँमा राम्रो इमेज बनाएका फत्तबहादुर गुरुङ संग एक छिन भलाकुसारी गर्ने कि !

१. खेल जीवनको शुरुवात कहिले देखि भयो ?

खेल प्रतिको रुची त मेरो बाल्यवस्था देखि कै हो । शुरुमा भलिबल खेले । भलिबल टिम वर्क भएकाले मलाई यो खेलबाट खासै सन्तुष्टि मिलेन । त्यसपछि मैले राम भण्डारी संग तेक्वान्दो सिके । २०५२ सालदेखि करातेँ खेल्न थाले र अहिले मेरो रोजाइनै करातेँ भएको छ ।

२.करातेँ मै किन आकर्षा बढ्यो ?

मलाई सानै देखि नै मार्सलआर्ट तिर अभिरुची थियो । व्यक्तिगत रुपमा खेलिने भएकाले यो खेलबाट नाम कमाउन सजिलै सकिन्छ भन्ने लागेकेा थियो । अग्रजहरुको रेडियो टेलिभिजनमा आउने नामले मलाई पनि लोभ्याउने गर्दथ्र्यो । मैले करातेँ खेल्न थालेको पनि १५ वर्षबितिसकेको छ ।

पुरस्कारका लागि मात्र खेल खेल्ने हो भने कहिल्यै निर्दिष्ट उद्देश्यमा पुग्न सकिदैन । खेल क्षेत्रलाई माथि उकास्छु भनेर खेलमा लाग्नुपर्छ । पुरस्कारको कुरा गर्नु हुन्छ भने मेरो लागि मैले पाएका प्रमाणपत्रको ठेली र ट्रफीहरु नै मेरा लागि सवै भन्दा ठुलो पुरस्कार हो ।

५. पहिलो पटक कहिले तपाईले करातेँ खेलमा प्रतिस्पर्धा गर्नु भयो ?

सन् १९९८ मा भारतको दिल्लीमा भएको ओपन इन्टरनेशनल मार्सल आर्ट च्याम्पियन सीप मा खेले । खेलेर नै मैले गोल्ड मेडल हासिल गरे भने नेपालमा त्यही वर्षकाठमान्डौको गौचरणमा भएको चौथो हाइस्कुल कराते च्याम्पियनसीपमा सहभागी भएर किक बक्सिङमा तेस्रो र आकुमा दोस्रो भएको थियो ।

६. करातेँलाई त मारपीट गर्ने खेल भन्छन् नि ?

बुझनेले त्यसो भन्छ्न जस्तो मलाई लाग्दैन । नबुझनेले मात्र यसलाई यसो भन्छन् । केहीले गर्दा करातेँ खेलमा बिकृति नभित्रिएको हैन भित्रिएको छ । कसै कसैले करातेँ खेलाडीलाई प्रयोग गरेर बिकृति ल्याएका छन् । अझ विशेष गरी राजनितिक दलका नेताहरुले चुनावमा बढी से बढी यस क्षेत्रका खेलाडीलाई प्रयोग गरेर आफनो स्वार्थ परिपुर्ति गर्छन् । विशेष गरी यो मोफसलमा भन्दा राजधानीमा बढी हावी भइरहेको छ ।

८. के खेलकुद क्षेत्रमा पनि पक्षपात र आफन्तवाद हावी भएकै हो ?

बिल्कुलै हो । आफन्तवादबाट खेलक्षेत्र पनि अछुत छैन । आफना नजिक र मनपरेका मान्छेलाई कम प्रतिभा हुदा हुदै पनि अवसर दिइएको पाइन्छ । खेलकुद क्षेत्र आफन्तबाद कै कारण केन्द्रिकृत भएको हो । बाहिर बसेर खेल्नेहरुले जतिसुकै राम्रो गरेपनि बाहेस गर्ने गरिएको छ । यही कारण ले हाम्रो खेलकुद क्षेत्र व्यवसायिकता तर्फलम्कन नसकेको हो जस्तो मलाई लाग्छ ।

९. नेपाल बाहिर कुन कुन देशमा खेल्नु भयो ?

भारत , जापान, फ्रान्स, स्पेन, जर्मन आदी मुलुकहरुमा म खेल्न पुगीसकेको छु ।

पश्चिमाञ्चलका खेलाडी भनेपछि सवै सजग हुन्छन् । करातेँमा पश्चिमाञ्चल क्षेत्रका खेलाडीहरुको स्थान उच्च छ ।

१२. तपाईलाई खेलाडी भनेर चिन्ने की प्रशिक्षक ?

म आफुलाई खेलाडीकै रुपमा चिनाउन चाहन्छु ।अझै पनि उमेर छ । खेलेर नै म नाम कमाउन चाहन्छु । तर मैले करातेँको प्रशिक्षण दिन थालेको पनि १० वर्षबितिसकेको छ । तर मलाई खेलाडीको रुपमा चिनिन पाउ“दाको जस्तो गौरवको अनुभूति अरु केही हुदैन ।

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------